Nasze SICIENKO - wieści, komentarze, zdjęcia, informator gminny, ogłoszenia - Gmina Sicienko
Autor: rodzic

Właśnie wróciłam z sołeckich Mikołajek, było bardzo sympatycznie. Dzieciaki zachwycone, wyszalały się na całego. Mikołaj bardzo hojny. Dziękuję!
Ilość odwiedzin: 246399
Ilość wywołań: 458621
Stronę przegląda: 8 użytkowników
Strona powstała 18 lutego 2010, 2856 dni temu

[Animacja1]

Bóbr europejski

Pierwsze ślady obecności bobrów nad Jeziorem Słupowskim dostrzegłam kilkanaście lat temu. Wtedy było to dla mnie nie lada przeżyciem, ponieważ przez długi czas bóbr europejski ( Castor fiber ) był w Polsce gatunkiem zagrożonym wyginięciem. Od X wieku liczebność bobra spadała w dużym tempie. Polowano na te zwierzęta ze względu na cenne futro, mięso, a także tzw. strój bobrowy czyli wydzielinę worków strojowych, którą stosowano jako lekarstwo na wszelkie dolegliwości. W drugiej połowie XX w. podjęto intensywne działania mające na celu, odbudowanie populacji tego gatunku w naszym kraju. Obecnie liczba bobrów stale rośnie.                                     
B
óbr jest zwierzęciem  ziemnowodnym, prowadzącym prawie wyłącznie nocny tryb życia. Zasiedla najczęściej niewielkie cieki wodne, rzeczki, śródleśne strumienie, bagniska, rowy melioracyjne, a także jeziora. Bardzo łatwo stwierdzić obecność bobrów na danym terenie po charakterystycznie ściętych drzewach czy krzewach.    Ciało bobra pokryte jest nieprzepuszczającym wody futrem, a palce spięte błoną pływną. Specyficznymi elementami  budowy tego zwierzęcia są silne, pomarańczowej barwy siekacze oraz szeroki, spłaszczony grzbietobrzusznie, pokryty łuską ogon, zwany potocznie pluskiem lub kielnią. 

                       
Pokarm największego gryzonia Europy  w okresie od wczesnej wiosny do jesieni stanowi roślinność zielna, zarówno wodna jak i przybrzeżna. Na zimę ścina on duże ilości krzewów i drzew, które gromadzi pod wodą w pobliżu legowiska. Bóbr zjada młodą korę i łyko. Jego ulubione gatunki drzew to : wierzba i osika, nie pogardzi także leszczyną i brzozą, za to nie przepada za olszyną.                
Mieszkanie bobra  najczęściej stanowi skomplikowany system nor ( w ten sposób żyją bobry słupowskie) wykopanych w brzegu zbiornika wodnego, do którego prowadzi podwodne wejście. Inną budowlą  służącą mu za lokum jest zbudowane z gałęzi i błota żeremie (zlokalizowane przeze mnie w Prosperowie). Również w tym przypadku wejście umieszczone jest pod wodą. Komora mieszkalna znajduje się w centralnej części domku i umieszczona jest ponad poziomem wody. Wysokość żeremi może dochodzić do 3 m, a ich średnica u podstawy do 20 m. Dla utrzymania odpowiednio wysokiego poziomu wody w miejscu zamieszkania - niezbędnego dla zapewnienia bezpieczeństwa i gromadzenia zapasów pokarmu na zimę, bobry  wznoszą z gałęzi, mułu, kamieni i innych materiałów, trwałe tamy, których nie niszczą nawet bardzo gwałtowne przybory wód.                            
Bobry są zwierzętami monogamicznymi, żyjącymi w rodzinach składających się z pary rodzicielskiej oraz zwykle dwóch pokoleń młodych (ok. 10 osobników). Grupę rodzinną łączą silne więzi, zacieśniane poprzez zabawę i opiekę.            Do tej pory nie udało mi się zobaczyć bobra w jego naturalnym środowisku życia. Słyszałam jedynie charakterystyczne uderzenie kielnią o wodę (sygnał ostrzegawczy zaniepokojonego zwierzęcia).  Bardzo często odwiedzam miejsca gdzie bytują te sympatyczne i bardzo pożyteczne zwierzęta, więc nie opuszcza mnie nadzieja, że któregoś dnia… .                                                    

                                                            Tekst, fot. i rys. Arleta Stusik